گروه جامعه و اقتصاد «سدید»؛ «طلا سویدان» ۱۰ ساله از میان ویرانهها با کتابهایی در کیفش و عزمی راسخ در قدمهایش عبور میکند. مسیر پیادهروی او به کلاس درس موقتش در «خانیونس» ممکن است کوتاه باشد، اما وقتی صحبت از تحصیل در غزه میشود، هیچچیز آسان نیست. طلا میگوید: «قبل از جنگ، ما به مدارس آجری و سیمانی میرفتیم، نه چادرها، انبارها یا فضاهای باز. ما کلاسهای درس عادی، صندلی و نیمکت داشتیم. سپس جنگ شروع شد و همه چیز را به ویرانه تبدیل کرد».
درس بخوانیم و از جنگ فارغ شویم!
دانشآموزان فلسطینی میگویند که با وجود شرایط انسانی وحشتناک و بمبارانهای اسرائیل، مصمم به رفتن به مدرسه هستند؛ زیرا کودکان هرچه بیشتر از مدارس دور بمانند، خطر نسل گمشده بیشتر میشود.
در کلاس زبان، دانشآموزان هوشیار و درگیر هستند؛ محیطی که به طلا کمک میکند روزهای شاد گذشته را به یاد بیاورد. «ما زندگی بهتری داشتیم، اما حالا بین مرگ و زندگی قرار داریم. هر لحظه ممکن است یک موشک به ما برخورد کند و ما را تکهتکه کند».
«سوره ابو مصطفی» این مدرسه چادری را بر روی ویرانههای ساختمانی که قبلاً در آن زندگی و تدریس میکرد، برپا کرده است. دانشآموزان او نهتنها فرصتی برای یادگیری دارند، بلکه از جنگ نیز کمی فارغ میشوند. او میگوید: «ما در تلاشیم تا رنجهای روانی که کودکان بهخاطر جنگ تحمل میکنند را کاهش دهیم. آنها شاهد مرگ و ویرانی بودهاند. بسیاری از این کودکان یتیم هستند. برخی پدرانشان و برخی دیگر مادرانشان را از دست دادهاند. ما تمام تلاش خود را میکنیم تا آنچه را که از آنها محروم شدهاند، فراهم کنیم. من آنها را مثل فرزندان خودم میدانم.»
خطر ایجاد نسل گمشده در فلسطین
سوره میخواهد اطمینان حاصل کند که همه اینجا توجه و مراقبتی را که شایستهشان است دریافت کنند. «ما در تلاشیم تا تمام نیازهای آنها را برآورده کنیم؛ از آموزش عادی گرفته تا مراقبتهای بهداشت روانی و حتی حمایت عاطفی. ما به آنها حمایت شخصی خواهیم داد.»
او وظیفهای را به خود محول میکند که میداند دشوار است، اما برای انجام آن مصمم است. با ویرانی مدارس، آموزش برای سالها تحتتأثیر قرار خواهد گرفت. دانشآموزان فلسطینی میگویند که با وجود شرایط انسانی وحشتناک و بمبارانهای اسرائیل، مصمم به رفتن به مدرسه هستند؛ زیرا کودکان هرچه بیشتر از مدارس دور بمانند، خطر نسل گمشده بیشتر میشود.
https://www.youtube.com/watch?v=hTb1_bEsS5E
/ انتهای پیام /