گروه اجتماعی فرهنگ سدید؛ فریدون حسن: اتهام میزنم پس هستم، این اتفاقی است که این روزها در فوتبال کشور رخ میدهد. چرا، چون عده ایی هستند که نمیخواهند ضعفهای فنی و تاکتیکی خود را قبول کنند و با استفاده از عیب و ایرادهای موجود در فوتبال با شلوغ کردن بازی سعی دارند خود را حق به جانب نشان دهند.
در اینکه فوتبال اسیر فساد، تبانی، شرط بندی و جادوگری و هزار و یک عیب دیگر است هیچ شکی نیست. در این که داوریهای فوتبال دچار اشتباهات تاثیرگذار است نیز هیچ شکی نیست، اما وقتی عده ایی پیدا میشوند و با استفاده از این نواقص و معایب انکار ناپذیر ضعف هایشان را پنهان و خود را حق بجانب معرفی میکنند، آن وقت است که دیگر نباید سکوت کرد.
هیچ تیمی را نمیتوان در لیگ فوتبال ایران پیدا کرد که از اشتباهات داوری ضربه نخورده باشد درست همانطور که تیمی را نمیتوان یافت که از این اشتباهات سود نبرده باشد. این جریانی است که تمام تیمها با آن دست به گریبان هستند، اما مسئله اینجاست که برخی اتهام زنی و زیر سوال بردن موفقیت بقیه را به تلاش برای رسیدن به آنها و رقابت سالم ترجیح میدهند که ثمره آن اتفاقاتی است که این روزها در فوتبالمان شاهد آن هستیم.
البته این نیز رسم امروز و دیروزمان نیست، سال هاست هر که میبازد یا مقامی را از دست بلافاصله از دستهایی حرف میزند که در پشت پرده جلوی موفقیتش را گرفته است یا از فوتبال کثیف و آلوده ایی حرف به میان میآورد که نتایج آن در خارج از زمین مسابقه تعیین میشود و ناپاک است و سراسر فساد.
اتفاق بدی در شرف وقوع است. بی فرهنگی بزرگی با ادبیات تند اتهام زنی در حال شکل گیری است و کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال طبق معمول در خوابی شیرین بسر میبرد. عده ایی در فوتبال رشد کرده اند که اگر ببرند و قهرمان شوند فوتبال پاک بوده و اگر ببازند و دیگری جام را بالای سر ببرد عین فساد و تبانی رخ داده است. عده ایی که ماهیت و وجود خودشان را با اتهام زنی به بزرگ و کوچک نشان میدهند و تفاوتی نمیکند طرف مقابلشان چه کسی باشد از نظر این عده همه متهم هستند چرا که آنها نتیجه نگرفته اند و دیگران پیروز شده اند.
به تمام مفاسد و خرابیهای فوتبال حالا باید اتهام زنی را هم اضافه کرد فوتبال ایران ناپاک است، اما نه آن گونه که برخی مدعی ان هستند. ناپاک است، چون میدانی شده برای عرض اندام ادمهای کوچکی که میخواهند با لوس کردن موفقیت دیگران زیر سایه تمام معضلات و مشکلات فوتبال برای خود نام و رسمی دست و پا کنند و همیشه در دید باشند.