تجربه انقلاب در خصوص سامانه‌های اقتصادی جهادی تجمیع و تدوین شده است
به گزارش فرهنگ سدید؛ پس از پیروزی انقلاب اسلامی نهاد‌هایی خودجوش و مردمی با نام جهاد در جهت انجام فعالیت‌ها تشکیل شدند که از جمله شامل جهاد در حوزه فعالیت‌های عمران و آبادانی با نام "جهاد سازندگی" و جهاد در عرصه علم و پژوهش با عنوان "جهاد دانشگاهی" می‌شوند. دلیل انتخاب این نام نیز ناشی از برداشت صحیحی از مفهوم "جهاد" است که علاوه بر مبارزه و نبرد با دشمن، شامل هر نوع تلاش خارق العاده، فوق العاده، ایثارگرانه و سخت با انگیزه مصلحانه الهی است. اصطلاح "جهادی" صفتی ارزشی است که ریشه در قرآن کریم و احادیث دارد.
عبدالمجید شیخی، جهادگر، اقتصاددان با رویکرد اسلامی و انقلابی و عضو هیأت اندیشه ورزی صنعت، تجارت و خدمات در پژوهشی به صورت ویژه به موضوع سامانه‌های جهادی در عرصه فعالیت های اقتصادی پرداخته است. وی که از تحقیقات خود در زمینه مدیریت منابع و رفتارهای اقتصادی برای اداره سامانه‌های جهادی سخن به میان آورده، با اشاره به پژوهش مزبور به بررسی، تحلیل و تدوین یک تجربه ویژه تاریخی در عرصه اقتصاد با عنوان "مدیریت اقتصادی جهادی در جمهوری اسلامی ایران" پرداخته است که گزارشی از این پژوهش را در زیر می‌خوانید:
پژوهش ذکر شده ثبت یک پدیده آموزنده و الگو برای عرضه به جامعه علمی و پژوهشی و نیز نظام اجرایی اداره کشور در تمام عرصه‌های زندگی است که با هدف توصیه عمومی و بویژه توصیه نسل جوان به تأسی و تبعیّت از این مجموعه رفتارهای اقتصادی و اجتماعیِ انقلابی تنظیم شده است. روش تحقیق در این کتاب یک روش توصیفی، پیمایشی و اکتشافی است. داده‌ها و اطلاعات پژوهش نیز با کمک بررسی های کتابخانه ای، مشاهده، مصاحبه و مراجعه به منتخبی از اسناد و مدارک جمع آوری شده اند.
این پژوهش ابتدا با کمک تحلیل فلسفه علم به موضوع "ضرورت بومی سازی علم" می‌پردازد و در ادامه با کمک تحلیل جامعه شناختی، به موضوعات "ضرورت نهادینه سازی علم بومی" و "تدوین تجربه نهادهای انقلاب اسلامی" پرداخته و مبحث قبلی را کامل می‌کند. این پژوهش با مرور ادبیات موضوع و تعاریف و مفاهیم، جایگاه تاریخی و اجتماعی-اقتصادی فعالیت‌های جهادی را از دیدگاه بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی (رضوان الله تعالی علیه) و امام خامنه‌ای (حفظه الله تعالی) تبیین نموده و در ادامه خصوصیات جهادی را با مرور تجربه مدیریت جهادی در جهاد سازندگی معرفی می‌کند.
این پژوهش در مرحله سوم وارد مبحث محوری "مدیریت اقتصادی جهادی" شده و در ابتدا به "رابطه اقتصاد اسلامی" با "اقتصاد مقاومتی" و "جهاد اقتصادی" می‌پردازد، سپس وارد بحث محوری کتاب یعنی «مدیریت اقتصادی جهادی» می شود.
در بخش بعدی "منابع مالی اقتصاد اسلامی برای تامین مالی جهادی" با مروری بر بازار پولی، مالی و سرمایه و منابع بودجه عمومی و به خصوص "بازار ثواب"، راه‌هایی را برای جذب هر چه بهتر و بیشتر منابع مالی از "بازار ثواب" پیشنهاد می‌دهد.
دکتر شیخی در این پژوهش کوشیده است تا با تبیین این باور که فعالیت‌های جهادی تنها اختصاص به حوزه محرومیت زدایی، یا توسعه روستایی و یا فعالیت‌های خاص ندارد، موضوع "ضرورت کلان نگری در سطح کل کشور" در مدیریت اقتصاد کشور را مطرح نماید. در این پژوهش "طرح‌های پیشرفت اقتصادی احیاگر" جهت تحقق فعالیت‌های جهادی و ایجاد زمینه‌های لازم برای تعمیم فعالیت‌های جهادی در سطح کلان و در تمامی عرصه ها، پیشنهاد شده اند.
در بخش نتیجه گیری این پژوهش نیز چنین تحلیل می‌شود که برای تحقق صفت و صبغه "جهاد اقتصادی" نیاز به تحوّل در دو بعد است. یکی تحول درونی که همان اجرای اوامر الهی جهاد فی سبیل الله در تمام عرصه‌های زندگی و فعالیت هاست و دیگری تحول نهادی بیرونی در عرصه تشکل‌های سازمانی. با توجه به این که تدوین این پژوهش کامل شده است، نشر آن به ناشران ذیربط در نهادهای مرتبط با موضوع جهاد، مقاومت، امور زیرساختی، پیشرفت و توسعه انسانی و اقتصادی پیشنهاد می‌شود.
