صدای خاموش‌نشدنی علیه جنایت در غزه
گروه جامعه و اقتصاد «سدید»؛ اوایل ماه مارس، زمانی که یکی از هم‌کلاسی‌های «محمود خلیل» در دانشگاه کلمبیا شنید که مأموران مهاجرت برای دستگیری او آمده‌اند، از ترس اینکه نوبت خودش باشد، درب خانه‌اش را سه قفله کرد. او گفت: «کاملاً فروریختم؛ چون محمود خلیل کارت سبز داشت.» به‌عنوان یک دانشجوی با ویزای موقت، فکر می‌کرد که قطعاً به سراغش خواهند آمد. «این چیزی بود که من را واقعاً ترساند.»
دیگر چیزی برای ما مهم‌تر از غزه نیست
یک دانشجو که به دلیل ترسش خواسته بود نامش منتشر نشود، ناگهان با تصمیمی مواجه شد که از هر تصمیمی که تاکنون در سال پرتنش مشارکتش در جنبش حامیان فلسطین در کلمبیا گرفته بود، مهم‌تر بود. رئیس‌جمهور ترامپ در تلاش بود تا وعده‌اش مبنی بر اخراج معترضان دانشجوی خارجی مانند وی را عملی کند. اما او از خود پرسید که «آیا باید به اعتراض‌هایش که تبدیل به هدف اصلی در زندگی‌اش شده است ادامه دهد یا اینکه سکوت کند و امیدوار باشد که بتواند از دستگیری و اخراج احتمالی از ایالات متحده فرار کند؟»
دولت ترامپ با شدت سعی در خاموش‌کردن انتقادات از بمباران غزه توسط اسرائیل در دانشگاه‌ها داشته است.
این یک موقعیت پرخطر است که دانشجویان بین‌المللی در سراسر آمریکا با آن دست‌وپنجه نرم کرده‌اند. دولت ترامپ با شدت سعی در خاموش‌کردن انتقادات از بمباران غزه توسط اسرائیل در دانشگاه‌ها داشته است. این دولت ویزاهای دانشجویی را لغو و دانشجویان خارجی معترض را به‌سرعت و بدون ارائه هیچ‌گونه مدرکی به بازداشتگاه‌های مهاجران منتقل کرده و آنها را به حمایت از تروریسم حماس، ترویج یهودستیزی و به خطر انداختن سیاست خارجی کشور متهم کرده است.
این دانشجو گفت: «حبس محمود، نقطه عطفی بود که معترضان مجبور شدند یا به حمایت خود ادامه دهند یا کاملاً عقب‌نشینی کنند. حالا فکر می‌کنم که هیچ چیزی نمی‌تواند من را از ادامه حمایت از فلسطین منصرف کند. این حس را در تمام دانشجویان بین‌المللی اطراف خود می‌بینم.»
دو دانشجوی تحصیلات تکمیلی بین‌المللی که در هفته‌های پایانی برنامه‌های تحصیلی خود قرار دارند، به تازگی با NPR درباره تصمیمشان برای ادامه اعتراض‌ها - علی‌رغم خطر ازدست‌دادن ویزا و بازداشت یا اخراج - صحبت کردند و در مورد چگونگی تأثیر این تصمیم بر زندگی و برنامه‌های آینده‌شان توضیح دادند.
فارغ‌التحصیل دانشگاه کلمبیا
او یک دانشجوی بین‌المللی از دانشگاه کلمبیا است.
«تی» - حرف نخست نام دانشجویی که نخواست نامش فاش شود - نویسنده و عکاسی فلسطینی تبار است که مقالات و عکس‌هایی از اعتراضات دانشگاهش منتشر می‌کند. او این کار را به‌ویژه برای مقابله با روایت‌های راست‌گرایانه‌ای انجام می‌دهد که جنبش حامی فلسطین را خشونت‌آمیز و ضدیهودی معرفی می‌کنند. او آثارش را با نام واقعی خود منتشر می‌کند، اما هیچ اشاره‌ای به این که دانشجوی بین‌المللی است و ویزا دارد نمی‌کند.
هر مردی در خیابان یا هر ون سفید یا سیاهی که می‌بینم، نوعی ترس در درونم ایجاد می‌کند.
وی می‌گوید: «تقریباً در تمامی اعتراضات حضور داشتم و به ثبت و مستندسازی آنها پرداخته‌ام. نمی‌خواهم این لحظه در تاریخ ما توسط کسانی که در قدرت هستند محو یا تحریف شود. می‌خواهم صدای ما در میدان شنیده شود.» او پیش‌بینی نکرده بود که دولت فدرال تا این حد با شدت عمل کند و دانشجویان را به‌خاطر دیدگاه‌های حامی فلسطین اخراج کند. وی گفت که دستگیری خلیل، محسن مهدوی و دانشجوی دانشگاه «تافتس رمیسا اوزتورک» که مأموران لباس شخصی اداره مهاجرت او را به‌خاطر نوشتن مقاله‌ای دستگیر کردند، این فرض را که حق آزادی بیان در قانون اساسی از او محافظت می‌کند، از بین برده است و این آگاهی، زندگی‌اش را کاملاً دگرگون کرده است.
وی می‌گوید: «اکنون دچار پارانویا شده‌ام. هر بار که از خانه بیرون می‌روم، خودم را از نظر عاطفی و ذهنی برای بازداشت آماده می‌کنم. هر مردی در خیابان یا هر ون سفید یا سیاهی که می‌بینم، نوعی ترس در درونم ایجاد می‌کند.»
«تی» مطمئن نبود که آیا دولت قبلاً او را زیرنظر گرفته است یا نه. او نگران بود که از طرف وب‌سایت‌های حامی اسرائیل که نام و عکس دانشجویان حامی فلسطین را منتشر می‌کنند و خواستار اخراج آنها هستند، هدف قرار گیرد. او گفت که وقتی از خانه بیرون می‌رود، با ماسک صورت، عینک آفتابی و شال، خودش را پنهان می‌کند.
«تی» این کار را نه به نشانة تسلیم، بلکه به‌عنوان یک اقدام احتیاطی انجام می‌دهد. او گفت که دانشجویان بین‌المللی اطرافش شروع به عقب‌نشینی کرده‌اند؛ لذا کسانی که هنوز علیه آنچه که آن را نسل‌کشی در غزه می‌دانند صحبت می‌کنند (چیزی که اسرائیل آن را انکار می‌کند)، احساس می‌کنند که بیشتر در معرض خطر قرار گرفته‌اند. «تی» می‌گوید: «من از خودم مراقبت می‌کنم تا بتوانم به نوشتن، سخن‌گفتن و ادامه حمایت از این جنبش بپردازم. فکر نمی‌کنم یک سال پیش حاضر بودم تا با کمال میل تحصیلات و بدنم را برای فلسطین به خطر بیندازم. اما حالا هر کاری لازم باشد برای متوقف کردن نسل‌کشی انجام می‌دهم.»
بااین‌حال، او گفت که اتفاقات چند ماه اخیر، برنامه‌های پس از فارغ‌التحصیلی‌اش از کلمبیا را تغییر داده است. «تی» همیشه قصد داشت پس از پایان برنامه تحصیلات تکمیلی‌اش، ویزای دانشجویی خود را به ویزای کار موقت تبدیل کند. او می‌خواست در نیویورک - شهری که آن را دوست دارد - شغلی پیدا کند.
بااین‌حال، اضطراب دائمی از اینکه نوشته‌هایش ممکن است توجه مأموران اداره مهاجرت را جلب کند، فشار زیادی بر او وارد کرده است. برخی از قضات فدرال دستور داده‌اند که چند دانشجو از بازداشت آزاد شوند. این قضات، نگرانی‌هایی را درباره این که این دستگیری‌ها ممکن است نقض قانون اساسی باشد، ابراز کرده‌اند.
«تی» چند هفته پیش تصمیم گرفت که پس از فارغ‌التحصیلی‌اش در این ماه، به کشور خود در خاورمیانه بازگردد؛ جایی که راه‌های جدیدی برای حمایت از حقوق فلسطینی‌ها پیدا کرده و مهم‌تر از همه، به گفته خودش احساس امنیت بیشتری در انجام این کار داشته باشد. او گفت: «فکر می‌کنم متوجه شدم که نمی‌توانم این‌طور زندگی کنم. این وضع اصلاً عادی نیست.»
«اف»، دانشجو، ساکن نیویورک
«اف» یک دانشجوی بین‌المللی است که در شهر نیویورک تحصیل می‌کند.
«اف» درخواست کرد که علاوه بر استفاده از حرف اول نامش،NPR نام دانشگاهش را نیز منتشر نکند. او چند ماه پیش گفت که دانشگاهش به‌خاطر شرکت در یک برنامه اعتراضی در حمایت از فلسطین او را تنبیه کرده است. دولت فدرال به دانشگاه‌ها فشار آورده تا سوابق انضباطی فعالان دانشجویی را در اختیارش بگذارند و او نگران است که اگر نام دانشگاهش فاش شود، پیداکردن او آسان‌تر شود.
او می‌گوید: «پس از دستگیری اولین دانشجویان توسط مأموران اداره مهاجرت، همه ما دانشجویان بین‌المللی نگران شدیم؛ چون ممکن است نوبت ما هم برسد. دانشجویانی که در معرض خطر بیشتری بودند، همه شروع کردند به صحبت با وکلا و ترتیب‌دادن اقداماتی برای زمانی که چنین اتفاقی برایشان رخ دهد.»
«اف» که او نیز از یک کشور خاورمیانه‌ای است، هیچ‌وقت خود را در معرض خطر جدی بازداشت نمی‌دید. او گفت که همیشه به‌عنوان یک شرکت‌کننده و نه یک رهبر در بسیاری از اعتراضات شرکت کرده است. به گفته وی، وقتی خلیل دستگیر شد، شگفت‌زده شد که دولت چقدر سریع دولت به وعده جسورانه ترامپ عمل کرده بود و اینکه این کار، کاملاً ضد حقوق آزادی بیان و فرایند قانونی است. او گفت: «گفتند ما این کار را خواهیم کرد و این کار را انجام دادند. نه‌تنها این کار را انجام دادند، بلکه این دانشجو و دیگران را به لوئیزیانا بردند.»
ازدست‌دادن ویزای دانشجویی یا بازداشت و اخراج‌شدن از ایالات متحده، بهایی ناچیز برای ادامه اعتراض به این کشتارها است.
این بازداشت‌ها باعث شد که او بیشتر به فکر امنیت خودش باشد. وی به پوشاندن صورتش روی آورد. خلیل، مهدوی و اوزتورک قبل از دستگیری، همگی مورد حمله آنلاین قرار گرفته بودند؛ نام‌ها، عکس‌ها و خلاصه‌ای از فعالیت‌های اعتراضی‌شان به طور آنلاین منتشر شده بود. «اف» گفت که او هرگز مورد حمله آنلاین قرار نگرفته و می‌خواهد همین‌طور باقی بماند. او به ارزیابی میزان خطراتی که در هر اعتراض ممکن بود تهدیدش کند، پرداخت. اگر بیشتر افراد صورتشان را می‌پوشاندند، او هم همین کار را می‌کرد تا از دیگران متمایز نشود.
همانند بسیاری از فعالان دانشجویی، «اف» نیز گفت که پس از گذشت یک سال و نیم از آغاز درگیری‌ها در غزه، احساس می‌کند که دارد نسبت به گزارش‌های بی‌پایان کشته‌شدن فلسطینی‌ها توسط بمباران‌های اسرائیل بی‌تفاوت می‌شود. به گفته وی، این احساس گناهِ ناشی از بی‌تفاوتی، بسیار طاقت‌فرسا است؛ لذا به این نتیجه رسید که ازدست‌دادن ویزای دانشجویی یا بازداشت و اخراج‌شدن از ایالات متحده، بهایی ناچیز برای ادامه اعتراض به این کشتارها است.
«اف» افزود: «اگر به‌خاطر پایداری در حمایت از فلسطین مشکلی برای وضعیت مهاجرتی‌ام پیش بیاید، اصلاً ناراحت نخواهم شد.» او گفت: «این واقعیت که دولت با تهدید به اخراج توانسته برخی از دانشجویان اطرافش را ساکت کند، به من انگیزه بیشتری داده است. اکنون بر این باورم که باید همچنان وفادار به این جنبش بمانم و خطراتی را بپذیرم که دیگران قادر به تحمل آن نیستند.» «اف» همچنین این هفته فارغ‌التحصیل شد و قصد دارد به کار خود در نیویورک ادامه دهد.
منبع:
https://www.npr.org/2025/05/21/nx-s1-5400644/these-students-protested-the-gaza-war-trumps-deportation-threat-didnt-silence-them
/ انتهای پیام /
