نقش «فلسطین» در ساخت دانشگاه‌های دموکراتیک آمریکا

گروه جامعه و اقتصاد «سدید»؛ دانشگاه‌ها مدت‌هاست که کانون‌های مهمی در جنبش همبستگی جهانی با فلسطین بوده‌اند. در طول محاصره غزه توسط اسرائیل و کمپین نابودی آنها علیه مؤسسات آموزشی فلسطینی، دانشجویان در سراسر جهان دانشگاه‌ها را به مکان‌هایی برای اعتراضات و اردوگاه‌های حمایتی از مردم غزه تبدیل کردند. یک درخواست اساسی این جنبش را متحد کرده بود: قطع ارتباط دانشگاه‌ها با ماشین جنگی و اشغالگری و نسل‌کشی اسرائیل. به طور مشخص این جنبش دانشجویی به دنبال خروج سرمایه از شرکت‌هایی بود که به نسل‌کشی در غزه کمک می‌کردند و فشار به مؤسسات دانشگاهی برای قطع ارتباط با تحقیق و پژوهش‌های مربوط با شرکت‌های تسلیحاتی که به ماشین جنگی رژیم صهیونیستی کمک می‌کردند. این جنبش اعتراضی بر پایه سنت‌های دیرینه جنبش‌های دانشجویی شکل گرفت که همواره ساختارهای قدرت در دانشگاه‌ها را به چالش کشیده‌اند؛ به‌ویژه آن‌هایی که با جنگ و نظامی‌گری ارتباط دارند. در سال گذشته، جنبش‌های دانشجویی طرف‌دار فلسطین از تاکتیک‌هایی مانند تهیه گزارش‌هایی برای مستندکردن ارتباطات دانشگاه‌هایشان با نسل‌کشی در غزه استفاده کرده‌اند و برخی حتی به‌دنبال‌داشتن صدایی در نهادهای حاکمیتی دانشگاه‌ها بوده‌اند. وب‌سایت «Truthout» با نمایندگان سه گروه دانشجویی حاضر در این جنبش به گفت‌وگو نشسته است. «ریچارد سولومون» [1] و «میلا هلگرن» [2] - دانشجویان دوره دکتری در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) هستند که به تحقیقی در مورد گزارش دسامبر ۲۰۲۴ منتشرشده توسط ائتلاف «ام‌آی‌تی برای فلسطین» در مورد ارتباطات این دانشگاه با نظامی‌گری و اشغالگری اسرائیل کمک کرده‌اند. «بنیسیو مایسا» [3] دانشجوی مقطع کارشناسی در دانشگاه «وارویک» در انگلستان است که به انتشار گزارشی مشابه در اکتبر ۲۰۲۴ توسط شبکه همبستگی دانشجویی و کارکنان دانشگاه واریک کمک کرده است. «هویدا عراف» [4] یک وکیل فلسطینی - آمریکایی و فعال حقوق بشر و یکی از بنیان‌گذاران جنبش بین‌المللی همبستگی با غزه است. او همچنین از سازمان‌دهندگان کاروان آزادی غزه در سال ۲۰۱۰ بود که توسط کماندوهای اسرائیلی به‌شدت مورد حمله قرار گرفت. «عراف» فارغ‌التحصیل دانشگاه میشیگان است و از سازمان‌دهندگان همبستگی با فلسطین در دانشگاه‌ها از طریق ارائه حمایت‌های حقوقی به دانشجویان فعالیت کرده است.

پیشینه ائتلاف‌های همبستگی با فلسطین در دانشگاه «ام‌آی‌تی» و دانشگاه «وارویک» چیست؟

«ریچارد سولومون» : ائتلاف «ام آی تی» برای فلسطین پس از ۷ اکتبر شکل گرفت و درخواست اصلی آن این بود که این دانشگاه، ارتباطات خود را با ارتش اسرائیل قطع کند. این ائتلاف شامل بیش از ۲۰ گروه دانشجویی است. ما فعالیت خود را از یک گروه دانشجویی شناخته‌شده به نام «ائتلاف علیه آپارتاید» آغاز کردیم که قبلاً در دانشگاه فعال بود اما از سوی مسئولان، ممنوع شد. اینجا یک سنت قدیمی وجود دارد. نام «ائتلاف علیه آپارتاید» اشاره به گروه «ام‌آی‌تی» دارد که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ خواستار خروج سرمایه‌گذاری‌ها از آفریقای جنوبی تحت رژیم آپارتاید بود. در زمان حمله ایالات متحده به ویتنام در اواخر دهه ۱۹۶۰، یک جنبش بزرگ دانشجویی و اساتید در دانشگاه «ام‌آی‌تی» با حضور شخصیت‌هایی مانند «نوام چامسکی» شکل گرفت. بسیاری از مردم، دانشگاه «ام‌آی‌تی» را به دلیل ارتباطش با پنتاگون، «پنتاگون روی رودخانه چارلز» می‌نامند و تصور می‌کنند که مهندسان آن معمولاً اهل سیاست نیستند. اما درعین‌حال، این دانشگاه سابقه‌ای پررنگ در فعالیت‌های اعتراضی و کنشگری دارد.

درخواست جنبش دانشجویی حامیان فلسطین از مدیریت دانشگاه‌ها در آمریکا این است که آنها ارتباطات خود را با اسرائیل و شرکت‌هایی که اسلحه برای این رژیم تولید می‌کنند، قطع کنند.

«بنیسیو مایسا»: شبکه همبستگی دانشجویی و کارکنان دانشگاه وارویک (SSSN) ده سال است که فعالیت می‌کند. ما همچنین یک ائتلاف دیگر به نام «وارویک در کنار فلسطین» داریم که یک گروه دانشجویی است که به طور خاص روی فلسطین تمرکز دارد و با شبکه همبستگی دانشجویی و کارکنان دانشگاه وارویک (SSSN)همکاری می‌کند. دانشگاه «وارویک» در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد و فرهنگ کنشگری از همان ابتدا در آن وجود داشته است. در گذشته، دانشجویان در حمایت از مبارزه علیه آپارتاید آفریقای جنوبی و همبستگی با برلین غربی فعالیت می‌کردند؛ اما اخیراً و با وقوع نسل‌کشی در فلسطین بود که واقعاً حس همبستگی خود را در دانشگاه پیدا کردیم. الهام‌بخش اصلی ائتلاف ما مردم فلسطین هستند. ما با آرزوی دیدن فلسطینی آزاد در دوران زندگی‌مان انگیزه می‌گیریم. ما همچنین از جنبش‌های دانشجویی در دانشگاه‌های ایالات متحده به‌ویژه در مواجه با سرکوب شدید الهام گرفته‌ایم. اردوگاه اعتراضی ما پس از برپایی اردوگاه‌های مشابه در دانشگاه‌های آمریکا شکل گرفت.

چرا تصمیم گرفتید گزارش‌های خود را منتشر کنید و نتایج اصلی آن‌ها چه بود؟

«سولومون»: این گزارش از تلاش‌های مشابه در دانشگاه «میشیگان» و مدرسه اقتصاد لندن الهام گرفت. بزرگ‌ترین یافته‌های این گزارش این موارد هستند؛ اول، محققان دانشگاه «ام‌آی‌تی» تکنولوژی‌هایی را توسعه می‌دهند که مستقیماً توسط ارتش اسرائیل تأمین مالی می‌شود. آن‌ها می‌گویند اینها «پژوهش‌های پایه‌ای» است، اما این تکنولوژی‌ها کاربردهای نظامی دارند. دوم، دانشگاه «ام‌آی‌تی» همکاری‌های نهادی مستقیمی با شرکت‌هایی دارد که از نسل‌کشی غزه سود می‌برند؛ شرکت‌هایی مانند «لاکهید مارتین»، «مرسک» و شرکت «البیت» که یکی از بزرگ‌ترین پیمانکاران نظامی اسرائیل است. شرکت‌هایی مانند «لاکهید» و «البیت» بمب و توپخانه می‌سازند و به‌ویژه پهپادهایی تولید می‌کنند که در غزه و کرانه باختری مورد استفاده قرار می‌گیرند. شرکت «البیت» برای ما یک دغدغه جدی بوده است؛ زیرا از طریق برنامه ارتباطات صنعتی با دانشگاه «ام‌آی‌تی» همکاری دارد. این برنامه به «البیت» دسترسی ویژه‌ای به دانشگاه، اساتید و کارکنان «ام‌آی‌تی» می‌دهد. (یادداشت سردبیر: پس از اعتراضات، البیت سال گذشته اجاره دفتر خود را در کمبریج لغو کرد.)

دانشگاه «ام ای تی» همکاری‌های نهادی مستقیم با شرکت‌هایی دارد که از نسل‌کشی مردم غزه سود می‌برند.

«مایسا»: دانشگاه وارویک یک دانشگاه بزرگ تحقیقاتی است؛ بنابراین ما به پروژه‌های تحقیقاتی برخورد کردیم که شرکت‌های تسلیحاتی شریک آن‌ها هستند. به‌عنوان‌مثال «رولز رویس» یک شرکت چندملیتی بزرگ مستقر در بریتانیا است که به طور مستقیم در حال تأمین ماشین‌آلات برای نسل‌کشی در غزه است. ما دریافتیم که موتورهای آن‌ها در وسایل نقلیه و هواپیماهایی که اسرائیل علیه فلسطینی‌ها استفاده می‌کند، به کار می‌روند. مثال دیگر، شرکت تابعه رولز رویس به نام «MTU» است که موتورهایی برای تانک‌های «مرکاوای» اسرائیلی و خودروی جنگی زرهی تولید می‌کند. این‌ها برای نابودکردن ساختمان‌ها در غزه و کشتن مردم استفاده شده‌اند.

سال گذشته ما یک ساختمان در دانشگاه به نام «آزمایشگاه دیجیتال بین‌المللی» را اشغال کردیم که محل فعالیت گروه تولیدی وارویک (WMG) بود. شرکت‌هایی مانند رولز رویس و شرکت «بی‌ای‌ای» در تأسیس این گروه نقش داشتند که ما آن را فاسدترین دپارتمان دانشگاه می‌دانیم.

هویدا! تو به‌عنوان فارغ‌التحصیل دانشگاه در رشته حقوق، چطور وارد حمایت از دانشجویان دانشگاه میشیگان شدی؟

در دانشگاه «ام ای تی»، ائتلاف دانشجویی حامی فلسطین بیش از ۲۰ گروه دانشجویی را شامل می‌شود.

هویدا عراف: دانشجویان دانشگاه میشیگان همه چیز را به طور مستقل آغاز کردند و فوق‌العاده بودند. پس از ۷ اکتبر، من به گروه‌های فارغ‌التحصیل پیوستم که از سازمان‌دهندگان دانشجویی حمایت می‌کردند. ما به پخش اخبار و انتشار طومارها کمک کردیم و نوبتی به اردوگاه‌ها می‌رفتیم و اغلب غذا می‌بردیم. ما به‌عنوان فارغ‌التحصیلان دانشگاه، عهد کردیم که از نظر مالی یا به هیچ روش دیگری از دانشگاه حمایت نخواهیم کرد و در همبستگی با دانشجویان ایستادگی می‌کنیم. من در این راستا چند سخنرانی و وبینار برگزار کردم و الان دارم تلاش می‌کنم تا از طریق شکایت از دانشگاه میشیگان به‌خاطر نقض حقوق قانون اساسی دانشجویان از آن‌ها حمایت کنم؛ چرا که دانشگاه، دانشجویان طرف‌دار فلسطین را برای مجازات‌های علمی هدف قرار داده و شاخه «دانشجویان برای عدالت در فلسطین» را در دانشگاه تعطیل کرده است.

من به سازمان‌دهندگان جوان فلسطینی و یهودی - آمریکایی برای کاری که کردند افتخار می‌کنم و همچنین به این که این اتفاق در دانشگاه میشیگان رخ داد، افتخار می‌کنم. من خواستم به‌عنوان یک منبع برای حمایت اخلاقی در کنار آن‌ها باشم و در هر چیزی که می‌توانستم کمک کنم. میشیگان یکی از معدود ایالات در کشور آمریکا است که می‌توان در آن هیئت‌مدیره ناظران دانشگاه‌های پیشرو را انتخاب کرد. دانشجویان می‌خواستند کسی را برای نمایندگی خود در هیئت‌مدیره معرفی کنند. آن‌ها از کارهایی که من در زمینه فلسطین انجام داده بودم اطلاع داشتند و می‌دانستند که من در مورد حقوق فلسطینی‌ها سازش‌ناپذیر هستم؛ بنابراین با من تماس گرفتند.

چرا استراتژی تلاش برای ورود به هیئت‌مدیره ناظران برای شما منطقی به نظر می‌رسید؟

عراف: دانشجویان نیاز داشتند که یک کسی در داخل هیئت‌مدیره ناظران باشد. من اگر انتخاب می‌شدم، فقط یکی از هشت نفر عضو هیئت‌مدیره می‌بودم، اما دانشجویان نیاز به صدایی در داخل داشتند تا سعی کنند از آن‌ها و حقوق مدنی‌شان محافظت کنند. این مهم‌ترین انگیزه من بود. اما همچنین از تمایل آن‌ها برای واردشدن به سازماندهی انتخاباتی تحت‌تأثیر قرار گرفتم؛ به‌ویژه چون بسیاری از جوانان در فرایند سیاسی مشارکت نمی‌کنند و من می‌خواستم آن‌ها را تشویق کنم. شعار من «رهبری که گوش می‌دهد» بود. دانشجویان، کارکنان، اساتید و جامعه دانشگاهی، این افراد کسانی هستند که هیئت‌امنا باید برای آنها کار کند، اما صدای کافی در این هیئت ندارند. در واقع مدیریت دانشگاه و هیئت‌مدیره ناظران از قدرت خود برای خاموش‌کردن این صداها استفاده می‌کنند.

بنابراین تصمیم من برای ورود به این فرآیند واقعاً برای حمایت از دانشجویان بود. آن‌ها نیاز داشتند که به سرعت اقدام کنند و تا جایی که ممکن است افراد بیشتری برای رأی‌دادن ثبت‌نام کنند. آن‌ها در کمتر از چند روز بیش از ۲,۰۰۰ نفر را به‌عنوان اعضای حزب دموکرات میشیگان ثبت‌نام کردند و شروع به بسیج کردند. ما کمتر از سه هفته زمان داشتیم، اما دانشجویان و به‌طورکلی صدای طرف‌داران فلسطین، کنگره را تسخیر کردند. آن‌ها همسایگان و خانواده‌های خود را آوردند. حدود ۱,۴۰۰ نفر آنجا بودند و من بیش از ۸۰۰ رأی کسب کردم که بیش از نیمی از رأی‌ها بود؛ هرچند که رأی‌ها به طور متفاوتی وزن‌دار بودند. اما مهم‌تر از رأی‌ها، صرفاً حضور این گروه جوان و پرانرژی بود. به جای خوش آمد گویی به این اعضای جدید و این انرژی تازه در مجموعه، حزب دموکرات میشیگان رفتار بسیار بدی با ما داشت، از روش‌های سرکوب و ارعاب رأی‌دهندگان استفاده کرد، از شفافیت خودداری کرد و برای دستیابی به نتایج مورد نظرشان قوانین داخلی خود را نقض کردند. این مسئله باعث شد که من از آن‌ها شکایت کنم که اکنون در دادگاه فدرال در حال رسیدگی است.

 باز می‌گردیم به دانشگاه «ام‌آی‌تی» و دانشگاه «وارویک». چگونه گزارش‌هایی که تهیه کرده‌اید، به فعالیت‌های سازمان‌دهی شما کمک کرده‌اند؟

میلا هلگرن: گزارش ما بر اطلاع‌رسانی به اهداف ما برای قطع ارتباطات شرم‌آور «ام‌آی‌تی» با ارتش اسرائیل و همچنین مقابله با آپارتاید متمرکز بود. ما این گزارش را برای اعضای ارشد مدیریت و اعضای هیئت‌علمی کمیته‌های مشاوره‌ای که تصمیم‌گیری در مورد حمایت مالی از تحقیقات را انجام می‌دهند، ارسال کردیم؛ بنابراین ناآگاهی از این ارتباطات مستقیم دیگر بهانه‌ای برای مدیریت «ام‌آی‌تی» نخواهد بود.

این گزارش همچنین منجر به اقدام هماهنگ بین‌المللی علیه همکاری «ام‌آی‌تی» با شرکت اسرائیلی «البیت» شده که واقعاً قدرتمند است. ما شاهد بودیم که «البیت» در همایش‌های دانشگاه «ام‌آی‌تی» در توکیو، کره جنوبی و تایلند مورد اعتراض قرار گرفت. بخشی از این اعتراضات به این دلیل بود که آن فعالان گزارش ما را خواندند و متوجه ارتباطات صنعتی بین «ام‌آی‌تی» و شرکت‌های اسرائیلی شدند. یکی دیگر از اهداف گزارش این است که توجه رسانه‌ها را به همدستی «ام‌آی‌تی» جلب کند؛ زیرا این توجه می‌تواند فشار بیشتری به دانشگاه وارد کند.

دانشگاه «ام ای تی» همکاری‌های نهادی مستقیم با شرکت‌هایی دارد که از نسل‌کشی مردم غزه سود می‌برند.

مایسا: این گزارش واقعاً برای تبلیغات در دانشگاه مفید بوده است. گروه‌ها و افراد مختلف از گزارش استفاده کرده‌اند و همچنین از آن در مذاکرات با دانشگاه بهره برده‌ایم. ما همچنین آن را برای تماس‌های رسانه‌ای و «فرانچسکا آلبانیزی» [5] - گزارشگر ویژه سازمان ملل - ارسال کردیم. گزارش ما روی رولز رویس تمرکز داشت که یکی از محبوب‌ترین شرکت‌ها در دانشگاه وارویک است. کمپین بعدی ما حذف رولز رویس از پروژه «HetSys CDT» نام دارد. این یک پروژه دکتری مشترک بین دانشگاه و تعدادی از شرکای صنعتی و علمی است که توسط شورای تحقیقات علمی مهندسی و علوم فیزیکی (EPSRC) تأمین مالی می‌شود. رولز رویس از ابتدا در این پروژه حضور داشته و ما از دانشگاه می‌خواهیم که این شرکت را از پروژه حذف کند.

مدیریت ادعا می‌کند که رولز رویس موتورهای هواپیماهای غیرنظامی تولید می‌کند، نه نظامی؛ اما ما استدلال می‌کنیم که نمی‌توان این دو را از هم جدا کرد. تمرکز گزارش ما بر روی رولز رویس یک استدلال قوی برای مخالفت با حضور این شرکت‌ها در دانشگاه ایجاد می‌کند؛ زیرا شرکت‌های تسلیحاتی می‌توانند خود را در پوشش شرکت‌های غیرنظامی مخفی کنند.

 آیا در خصوص فلسطین، در رفتار مدیریت دانشگاه «ام‌آی‌تی» و دانشگاه «وارویک» هیچ‌گونه تناقضی می‌بینید؟ و آیا با سرکوب مواجه شده‌اید؟

هلگرن: وقتی روسیه به اوکراین حمله کرد، دانشگاه «ام‌آی‌تی» فوراً ارتباطات خود را با مؤسسه علمی و فناوری پیشرفته «اسکول تک» روسیه در مسکو قطع کرد و حمله را محکوم کرد. دانشگاه همچنین بودجه انتقالی کامل برای آزمایشگاه‌ها و دانشجویانی که از قطع این ارتباطات متأثر شده بودند، ارائه داد. «ام‌آی‌تی» همچنین پس از قتل «جمال خاشقچی» متعهد شد که عضویت شرکت سعودی آرامکو را در ابتکار انرژی «ام‌آی‌تی» تمدید نکند و هرگونه تعاملات مالی و تحقیقاتی بین دانشگاه و آرامکو را پس از قتل این روزنامه‌نگار رد کرد. این رفتار به طور قابل‌توجهی با غزه متفاوت است؛ جایی که ۱۷۰ روزنامه‌نگار توسط اسرائیل کشته شده‌اند. «ام‌آی‌تی» این قتل‌ها را محکوم نکرد، اما وقتی یک روزنامه‌نگار در عربستان سعودی کشته شد، ارتباطات خود را با آرامکو قطع کرد.

دانشگاه «ام‌آی‌تی» در واکنش به اعتراض ما به سرکوب و انتشار اطلاعات نادرست پرداخته است. یعنی به جای پاسخ‌گویی دانشگاه سعی کرده با اعمال فشار و تحریف واقعیت‌ها، جلوی فعالیت‌های ما را بگیرد. به‌عنوان‌مثال، ما یک مقاله نظرات در روزنامه دانشجویی منتشر کردیم که درباره ارتباط یکی از اساتید با ارتش اسرائیل صحبت می‌کرد و در پاسخ، دانشگاه فشار آورد که روزنامه دانشجویی آن مقاله را پس بگیرد. دانشگاه همچنین دسترسی به نرم‌افزار پیگیری کمک‌های داخلی خود را پس از انتشار یافته‌هایمان محدود کرد.

مایسا: پس از حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، دانشگاه «وارویک» فوراً بیانیه‌ای منتشر کرد و آن حمله را محکوم کرد و غیرقانونی و غیراخلاقی دانست. عالی بود که آن‌ها آن بی‌عدالتی را محکوم کردند، اما دو سال بعد، آن‌ها از صدور بیانیه‌ای در مورد فلسطین خودداری کردند. حتی از آن‌ها خواستیم که فقط بیانیه‌ای که برای اوکراین منتشر کرده‌اند را به نام فلسطین تغییر دهند، اما آن‌ها این کار را نکردند. دانشگاه همچنین برای اوکراینی‌ها، فرصت‌های زیادی از جمله بورس تحصیلی ایجاد کرده است، اما هیچ اقدام مشابهی برای دانشجویان فلسطینی انجام نداده‌اند.

آن‌ها واقعاً چیزی در مورد خود گزارش نگفته‌اند. انگار نمی‌خواهند اذعان کنند که چنین گزارشی وجود دارد. سرکوب صریحی علیه فعالیت‌های طرف‌داری از فلسطین در دانشگاه وارویک وجود نداشته است، اما آن‌ها به چارچوب «گروه‌های ممنوعه» و «پیشگیری» در بریتانیا اشاره می‌کنند تا این‌طور القا کنند که شما نمی‌توانید حرف‌های خاصی بزنید و این می‌تواند تأثیر منفی ایجاد کند.

خواسته‌های اصلی شما چیست؟ و در نهایت، یک دانشگاه عادلانه باید چگونه باشد؟

سولومون: ما سه خواسته اصلی در گزارش خود داشتیم. اول، ریاست دانشگاه «ام‌آی‌تی» باید به طور عمومی نسل‌کشی اسرائیل در غزه و اشغال و آپارتاید اسرائیل را محکوم کند. دومین خواسته ما این است که دانشگاه باید فوراً و به طور علنی تمام تأمین مالی و حمایت‌های تحقیقاتی خود از وزارت دفاع اسرائیل را متوقف کند؛ چرا که این وزارتخانه در ارتکاب جنایات علیه بشریت مشارکت دارد. سوم، دانشگاه «ام‌آی‌تی» باید به طور عمومی از شرکای تجاری همدست مانند «البیت»، «مرسک» و «لاکهید مارتین» دور شود و متعهد شود که سرمایه‌گذاری‌های دانشگاه را از شرکت‌های درگیر در اشغال اراضی فلسطینی حذف کند.

دانشگاه «ام ای تی» پس از قتل «جمال خاشقچی» ارتباط خود را با شرکت سعودی «آرامکو» تعلیق کرد؛ اما در مواجه با قتل بیش از ۱۷۰ خبرنگار توسط اسرائیل سکوت کرد

دانشگاه ایده‌آل، دانشگاهی است که به‌طورکلی از حمایت‌های نظامی دور شده باشد. به‌عبارت‌دیگر، دانشگاه ایده‌آل از ارتباطات مالی و همکاری‌های تحقیقاتی با نهادهای نظامی و دفاعی که می‌توانند بر جهت‌گیری علمی و انسانی آن تأثیر منفی بگذارند، اجتناب می‌کند. ما همه می‌دانیم که وقتی صنعت دخانیات، تحقیقاتی را در مورد سرطان ریه تأمین مالی می‌کند یا صنعت سوخت‌های فسیلی تحقیقاتی در مورد تغییرات اقلیمی حمایت می‌کند، آن تحقیقات قطعاً دچار سوگیری خواهند شد. همین مسئله در مورد ارتش هم صدق می‌کند. ارتش پروژه‌هایی را حمایت می‌کند که کاربردهای نظامی و جنگ‌طلبانه دارند. این با یک چشم‌انداز گسترده‌تر از شکوفایی انسانی سازگار نیست.

مایسا: هدف اصلی ما داشتن یک دانشگاه غیرنظامی است. ما می‌خواهیم شرکت‌های تسلیحاتی از دانشگاه خارج شوند؛ زیرا دانشگاه را به‌عنوان مکانی برای تولید دانش می‌بینیم که در واقع به نفع بشریت است نه اینکه جان انسان‌ها را بگیرد. ما می‌خواهیم دانشگاهی در آینده داشته باشیم که از گناه و همدستی در نسل‌کشی فلسطینی‌ها و دیگر مردم نیز آزاد باشد. من همچنین فکر می‌کنم که دانشگاه آینده باید دموکراتیک‌تر و شفاف‌تر باشد. ما دریافته‌ایم که دانشگاه بسیار بوروکراتیک، غیردموکراتیک و کاملاً غیرحساس به شفافیت است. ما سهام‌دار دانشگاه هستیم و باید در تصمیم‌گیری‌ها در مورد شراکت‌ها مشارکت داشته باشیم.

نظامی‌زدایی و دموکراتیزه‌کردن به هم مرتبط‌اند. ما نمی‌توانیم دانشگاه را دموکراتیک کنیم، بدون اینکه دانشجویان در فرایند تصمیم‌گیری دخالت داشته باشند. همچنین اگر منافع شرکت‌های اسلحه‌سازی در ذهن مسئولان دانشگاه که روابط قدرت در دانشگاه را تعیین می‌کنند غالب باشد، ما دانشگاه دموکراتیک نخواهیم داشت. به‌عبارت‌دیگر، برای داشتن دانشگاهی آزاد و دموکراتیک، باید از نفوذ شرکت‌های تسلیحاتی که ممکن است به نفع جنگ و سرکوب عمل کنند فاصله گرفت و نظرات و خواسته‌های دانشجویان را جدی گرفت.

عراف: مؤسسات دانشگاهی معتبر باید منبع تفکر آزاد و نوآوری باشند که نسل بعدی افرادی را می‌سازند تا دنیا را بهتر کنند. این مؤسسات، نماینده دانشجویان، کشور ما و آینده ما هستند. وقتی این مؤسسات در جنایات ضدبشری که در فلسطین انجام می‌شود همدست هستند، این شرم‌آور است. اما دانشجویان این مسئله را فاش کرده‌اند، حتی اگر معلق و سرکوب شوند. آن‌ها می‌دانند که چه چیزی را به خطر می‌اندازند. این‌ها دانشجویان جوانی هستند که تمام زندگی خود را پیش رو دارند و برای ایستادن در کنار آنچه که درست است، آن را به خطر می‌اندازند. آن‌ها الهام‌بخش هستند و افرادی که این مؤسسات دانشگاهی را رهبری می‌کنند، رفتار شرم‌آوری دارند.

https://truthout.org/articles/pro-palestine-campus-organizers-demilitarization-democratization-go-together/

/ انتهای پیام /