گروه جامعه و اقتصاد «سدید»؛ پس از محاصره شدید نوار غزه از سوی اشغالگران صهیونیست، حرکتی جهانی برای شکستن این محاصره شکل گرفته است. در این راستا «ناوگان صمود» که طبق برخی گزارشها شامل ۱۰۰ کشتی از ۴۴ کشور دنیاست، حرکت خود را به سمت نوار غزه آغاز کردهاند. ناوگان صمود مراکش شامل ۲۳ کشتی روز شنبه ۱۳ سپتامبر عازم غزه شده و ناوگان صمود ایتالیا نیز که شامل ۱۸ کشتی است، روز یکشنبه ۱۴ سپتامبر به سمت نوار غزه حرکت کرده است.
در همین زمینه و برای آخرین وضعیت از حرکت ناوگان کمک رسان غزه با «لودوویکا»، از فعالان راهاندازی ناوگان جهانی صمود در میلان، ایتالیا گفتگویی کوتاه ترتیب دادیم که در ادامه میخوانید.
در ابتدا خود را معرفی کنید؟ نام شما چیست؟ اهل کجا هستید؟
بله، من "لودوویکا"هستم و اهل میلان و فعال "جنبش جهانی به سمت غزه".
میتوانید به ما درباره وضعیت ناوگان بگویید؟ الان آنها کجا هستند و چقدر طول خواهد کشید تا به غزه برسند؟
ما مطلقاً هیچ حمایتی از سمت دولتمان نشدهایم؛ به این دلیل که دولت ایتالیا یکی از حامیان اصلی اسرائیل است.
عزیمت [به غزه] تا ۱۱ سپتامبر بهتعویقافتاد. در حال حاضر قایقها یا در ایتالیا نگه داشته شدهاند یا در تونس. در طول عصر امروز آنها مورد حمله یک پهپاد اسرائیلی قرار گرفتند و ما هنوز در تلاش هستیم تا خسارتی که به قایق ما زد را برآورد کنیم. اما ما همچنان کاملاً متعهد به درنوردیدن دریا [به سمت غزه]هستیم. این اتفاق ما را بههیچوجه متوقف نخواهد کرد.
تاکنون دیدهاید هیچ دولتی تلاش کند از شما حمایت کند؟ چراکه به نظرم این سفری پرمخاطره است. باتوجه به کاری که اسرائیلیها میتوانند انجام دهند. حمایتی از سمت دولتی از سراسر جهان داشتهاید؟ یا اینکه تنها از سمت مردم حمایت شدهاید؟
من میتوانم در مورد ایتالیا صحبت کنم. از آنجایی که کشوریست که من درگیر آن هستم. ما مطلقاً هیچ حمایتی از سمت دولتمان نشدهایم؛ به این دلیل که دولت ایتالیا یکی از حامیان اصلی اسرائیل است. دولت ما صادرکننده بزرگ تسلیحات به اسرائیل است؛ بنابراین ما انتظار هیچ جور حمایت را نداشتیم. ما شاهد سکوت کامل از سمت سازمانهایمان هستیم؛ آنها گفتهاند که انتخاب مردم برای این عزیمت [به سمت غزه] در واقع یک انتخاب غیرمسئولانه بوده است و اینکه آن شکل کمکهای بشردوستانه آنها که ارسال کردهاند، برای حمایت مردم فلسطین مناسبتر بوده است. در حالی که در حقیقت ما میدانیم که نبوده است.
آنها حدود ۲۰۰ تن کمک بشردوستانه از طریق هوا با پهپاد ارسال کردهاند و ما میدانیم چندین نفر در فلسطین در زمان دریافت این کمکها آسیبدیدهاند. ما همچنین داریم درخواست میکنیم تا یک مسیر ارسال رسمی کمکهای بشردوستانه را داشته باشیم، با توجه به آینده فلسطین و باز شدن مرزها.
ما شاهد سکوت کامل از سمت سازمانهایمان هستیم؛ آنها گفتهاند که انتخاب مردم برای این عزیمت [به سمت غزه] در واقع یک انتخاب غیرمسئولانه بوده است و اینکه آن شکل کمکهای بشردوستانه آنها که ارسال کردهاند، برای حمایت مردم فلسطین مناسبتر بوده است. در حالی که در حقیقت ما میدانیم که نبوده است.
همانطور که اشاره کردید، دولت [ایتالیا] در حال انجام کار دیگریست، حمایت از نسلکشی؛ و مردم بهخصوص در ایتالیا، [با توجه به شناخت من از آنها] در طول ده سال گذشته که در اینجا زندگی کردهام، و در این دو سال گذشته، دیدهام که بسیاری از ایتالیاییها از فلسطین حمایت میکنند. اما هیچ ارتباطی بین مردم و دولت وجود ندارد. آیا شما هیچ امکانی در آینده میبینید که مردم وارد دولت شوند؟ همچنین در اروپا و یا در آمریکا؟ آیا راهی برای مردم میبینید که به دولتها فشار آورند که کاری انجام دهند؟ چون تا زمانی که آنها به حمایت از اسرائیل ادامه دهند، احتمالاً بحران ادامه خواهد داشت، فلسطینیها کشته خواهند شد، و مابقی ماجرا. آیا امکانی برای آینده در این زمینه میبینید؟
بله. اگر بخواهیم منصف باشیم، ما شاهد پاسخی از سمت دولتمان هستیم. پاسخی که همیشه دیر است در مقایسه با حرکت مردم، و همیشه خیلی ناکافیست، تا وقتی که شراکت تجاری با اسرائیل وجود دارد. تا زمانی که ما تأمین تسلیحات برای آنها را متوقف نکنیم، و ارتباط دیپلماتیک با آنها را مختل نکنیم، نمیتوانیم از ایستادگی واقعی در حمایت از فلسطین از سمت دولتمان صحبت کنیم.
ابتکار ناوگان جهانی صمود در واقع پاسخی به همین ناکافی بودن اقدامات دولت بود. در نتیجه، اگر آنها واقعاً کاری انجام نمیدهند تا این نسلکشی را متوقف کنند، این مردم خواهند بود که اصل دموکراتیک مشارکت را دنبال خواهند کرد و [مبارزه را] بر عهده خواهند گرفت و بدنهایشان را سپر خواهند کرد تا هر کار ممکن را انجام دهند و این نسلکشی را متوقف کنند.
میخواهم درباره بُعد دیگر سؤال مطرح کنم. در طول چندین دهه گذشته، به فلسطینیها، تلاششان و دفاعشان از سرزمینشان برچسب "تروریسم" زده شده است و هر کشوری، از جمله کشور من [ایران] که از فلسطینیها به هر روش ممکن حمایت کرده است، هم برچسب "حامی تروریسم" زده شده است. آیا شما میبینید که چنین خوانشی در بین مردم در اروپا در حال تغییر باشد که نمیتوان بهراحتی به فلسطینیها و حامیانشان برچسب تروریست زد؟ شاید حتی [اکنون] خود شما هم "یک حامی تروریست" خوانده شوید. آیا فکر میکنید این خوانش در حال تغییر است؟
این خوانشیست که هنوز هم این روزها حاضر است و ما همچنان در حال مبارزه با آن هستیم و [همینطور در حال مبارزه با] استفاده ابزاری از مفهوم "سِمایت ستیزی" [مشهور به یهودستیزی] که برای کسانی که آن را تجربه کردهاند، کاملاً توهینآمیز است؛ بنابراین ما میبینیم که این خوانش همچنان خیلی پابرجاست، مانند حمایت از اسرائیل.
تا وقتی که شراکت تجاری با اسرائیل وجود دارد. تا زمانی که ما تأمین تسلیحات برای آنها را متوقف نکنیم، و ارتباط دیپلماتیک با آنها را مختل نکنیم، نمیتوانیم از ایستادگی واقعی در حمایت از فلسطین از سمت دولتمان صحبت کنیم.
سخت است که الان درباره نسلکشی صحبت نکنیم. چون ما میتوانیم آن را واقعاً ببینیم. غیرممکن است شاهد آن نباشیم؛ بنابراین من فکر میکنم جدی بودن شرایط واقعاً روی ادراک مردم در حال تأثیرگذاریست، اما ما همچنان داریم تلاش میکنیم. این هدف ما بود.
آیا شما برخورد بین ایران و اسرائیل را دنبال کردید که اسرائیل به ایران حمله کرد و بعد ایران پاسخ داد؟ آیا آن را دنبال کردید؟
بله. من در قاهره بودم وقتی اسرائیل شروع به حمله به ایران کرد. ما واقعاً بهعنوان افرادی از جنبش جهانی به سمت غزه آن را حس کردیم. ما در واقع به طور شخصی آن را تجربه کردیم. آن یک نشانه واضحی بود از طبیعت تروریستی و نظامیگری اسرائیل؛ و این واقعاً روشن است که اسرائیل یک تهدید است برای تمام خاورمیانه. هرگونه تلاشی که این معضل را حل نکند و تنها بخواهد به دنبال سازش باشد در حالی که کشور اسرائیل را در شرایط نامشروع خود باقی بگذارد، همچنان پتانسیلی برای تهدید خواهد بود، نه فقط برای فلسطین بلکه برای تمام کشورهای اطراف اسرائیل.
آخرین سؤال من؛ به نظر شما آیا یک کشور دموکراتیک میتواند تنها راهحل برای آن منطقه [فلسطین] باشد؟ شما چطور فکر میکنید؟ چراکه من فکر نمیکنم اسرائیل اجازه دهد کشور فلسطین تشکیل شود؛ و در نهایت، آنچه که خواهیم داشت این است که عدهای صهیونیست خواهند گفت "ما از دیگران حق بیشتری داریم. " شما درباره راهحل آینده چه فکر میکنید؟ آیا راهحل تک کشوری یا دو کشوری خواهد بود؟ برآورد شما چیست؟
من فکر میکنم در این باره نظر من خیلی مهم نباشد. آینده فلسطین باید توسط مردم فلسطین موردبحث قرار گیرد نه توسط ما غربیها. به نظر من هر تلاشی که بخواهد به حضور اسرائیل در خاورمیانه مشروعیت ببخشد، راهی برای به تعویقانداختن مسئله خواهد بود تا حلکردن آن. اما بازهم بحث آینده فلسطین باید توسط مردم فلسطین انجام گیرد که در واقع محق به سرزمینشان هستند.
/انتهای پیام/