برای یک لحظه، جنگ را فراموش کنید!
گروه جامعه و اقتصاد «سدید»؛ یک کلاس درس در اردوگاه پناهندگان «المواصی» واقع در ساحل جنوبی غزه در حال برگزاری است. این ذهن‌های جوان، شاهد وحشت‌های ناگفته‌ای بوده‌اند، اما برای چند ساعت در روز توجه آنها معطوف به معلم و هم‌کلاسی‌هایشان می‌شود.
هیچ چیز نیست به جز اشتیاق!
یکی از دانش‌آموزان می‌گوید: «من به اینجا آمدم تا درس بخوانم و یاد بگیرم. آمدن به اینجا به من کمک می‌کند تا به آرزوهایم برسم.» دیگری می‌گوید: «من اینجا هستم تا یاد بگیرم و فعال‌تر باشم. من خیلی دوست دارم به مدرسه بروم.»
کلاس تربیت‌بدنی باعث می‌شود تا صدای وزوز آشنای پهپادهای اسرائیلی در آسمان بالای سر به‌آرامی خنثی شود.
تعداد دانش‌آموزان مشتاق برای یادگیری زیاد است و ساده‌ترین چیزها مانند یادگیری نقاشی می‌تواند تخیل یک کودک را فراتر از دیوارهای یک چادر ببرد. «دیروز معلم به من ریاضی یاد داد. همچنین یاد گرفتم که چگونه یک سبد میوه بکشم، چون میوه خیلی دوست دارم. ۳ هفته است که هیچ میوه‌ای نخورده‌ام.»
«آیه رضوان» معلم مدرسه‌ای است که در آن قلم و کاغذ کمیاب است اما اشتیاق و فداکاری فراوان. او می‌گوید: «شرایط ما اینجا بسیار سخت است؛ تخته‌سیاه نداریم و سعی می‌کنیم به کودکان به ساده‌ترین شکل کمک کرده و آموزش دهیم. ما آنها را ناامید نخواهیم کرد.»
المواصی، نوار باریکی است که فقط یک کیلومتر عرض و ۱۴ کیلومتر طول دارد. آب آشامیدنی شهری، برق یا بهداشت در آنجا وجود ندارد، شرایط ایده‌آلی برای زندگی یا یادگیری نیست، اما معلمانی مانند «اشرف عُصفور» مصمم هستند تا تفاوت ایجاد کنند. عصفور می‌گوید: «ما بر روی سه حوزه مطالعاتی تمرکز می‌کنیم: مراقبت روانی، ارزش‌ها و اصول و آموزش و مهارت‌ها. با وجود تمام مشکلات و کمبودها، موفق شده‌ایم ۴۸۰ کودک را در ۴ چادر آموزش دهیم.»
کلاس تربیت‌بدنی باعث می‌شود تا صدای وزوز آشنای پهپادهای اسرائیلی در آسمان بالای سر به‌آرامی خنثی شود. در این کلاس، برای یک لحظه، بچه‌ها دوباره بچه‌ها می‌شوند و ویرانی و اندوه جنگ را از یاد می‌برند.
منبع:
https://www.youtube.com/watch?v=EDDHddqFb1U
